Απόσπασμα από το βιβλίο του Θεόδωρου Ευαγγελάτου, Μονοπόλατα, ο τόπος που γεννήθηκα
Ο φθόνος, τα μίση, τα πάθη και γενικά οι αντιζηλίες μεταξύ των χωρικών τα χρόνια εκείνα ήταν κάτι το συνηθισμένο που άλλοτε ξεσπούσε σε πράξεις βίας, καί άλλοτε σε χαριτωμένα πειράγματα όπως το παρακάτω. Οι κάτοικοι του χωριού Σκινέας θέλοντας να πειράξουν τούς Μονοπολάδες, αλλά καί να τους ειρωνευτούν για τη θρυλουμένη εξυπνάδα τους, εξαπολύσανε μια κουκουβάγια μέσα στην εκκλησία των Μονοπολάδων την «᾿Αγία Παρασκευή» την ημέρα των Φώτων και την ώρα που ο παπάς έκανε Αγιασμό καί έψαλε το «…Καί το Πνεῦμα ἐν εἶδει Περιστερᾶς…».
Η Κουκουβάγια από τα πολλά φώτα, το πολύ κόσμο καί τα λιβάνια, εσάστισε, εζαλίστηκε και φοβισμένη καθώς ήταν επήγε και εκάθησε στο τέμπλο ἀπάνου από τη Μεσαία Πύλη του Ιερού. Οι Μονοπολάδες όταν είδαν την κουκουβάγια να φτερουγίζει μέσα στην εκκλησιά και να κάθεται στην Ωραία Πύλη, ενόμισαν πώς ήταν το “Άγιον Πνεῦμα και την προσκυνούσαν. ᾿Αμέσως συνήλθαν από την πρώτη τους έκπληξη γιατί αντελήφθησαν να τρέχει έξω από την εκκλησία ὁ δράστης της φάρσας για να διαφύγει. Αν διέφυγε, αν συνελήφθη ή αν ετιμωρήθει όπως του άξιζε δεν μας το λέει ή παράδοση. Όμως το περιστατικό αυτό έγινε αφορμή να σκαρωθούν σε βάρος των Μονοπολάδων τα παρακάτω σατυρικά στιχάκια.
«Του Μονόπολη τα πάθη, Χριστιανός να μην τα πάθει. Πάει να κάμει το Σταυρό του, κουκουβάγια βρίσκει εμπρός του».
Κι’ άλλο. «Αν είσαι πνεύμα του Θεού ἡ Άγγελος Κυρίου, ανέβα στο καμπαναριό καί κάμε τσίου-τσίου».
Παρά το γεγονός ότι το αστείο αυτό, δεν ήταν απλό αστείο αλλά με τον τρόπο αυτό οι φαρσέρ επεδίωξαν να ταπεινώσουν τους Μονοπολάδες και να μειώσουν την εντύπωση πού επικρατούσε τότε μεταξύ των κατοίκων της Ανωγής, ότι οι Μονοπολάδες ήταν εξυπνότεροι, εντούτοις οι δεύτεροι αφού πέρασε ἡ πρώτη εντύπωση, φαίνεται πώς σκεφθήκαν ωριμότερα και όχι μονάχα δεν προσβληθήκανε καί δεν λογαριάσανε στα σοβαρά το επεισόδιο αυτό, αλλά αντίθετα το εκμεταλλεύθηκαν καί από τότε καθόρισαν σαν έμβλημά τους την «κουκουβάγια». Το πουλί της Σοφίας. Το πουλί αυτό, τη κουκουβάγια την έχουν τοποθετήσει οι Μονοπολάδες ἀπάνου στο σιδερένιο ανεμοδείκτη που είναι καρφωμένος ἀπάνου στο τρούλο του Ιερού του ναού της ᾿Αγίας Παρασκευής μαζί με το Σταυρό. Το επεισόδιό αυτό έγινε αφορμή να κολλήσουνε όλα τα γύρω χωριά στους Μονοπολάδες το παρατσούκλι «Κουκουβάγιες» που χρησιμοποιείται ακόμα μέχρι σήμερα.
Εκτός από τον ανεμοδείκτη πού φέρει την κουκουβάγια και ὁ Σύλλογος των ἐν Αττική Μονοπολάδων έτος ιδρύσεως 1972 φέρει στη σφραγίδα του σαν έμβλημά του την Κουκουβάγια, έμπνευση ενός εκ των ιδρυτικών μελών του καί συγγραφέως του παρόντος έργου.