ΧΕΙΡΟΓΡΑΦΟΥ, ΠΑΡΑΣΚΕΥΗΣ ΜΕΓΑΛΟΜΑΡΤΥΡΟΣ, ΠΟΝΗΜΑ 1799.
Στους αιώνες μαρτυρείται λαογραφικώς και ιστορικώς πως οι Μονοπολάδες είχαν ευλάβεια και σεβασμό στην Αγία Παρασκευή, προστάτιδα του χωριού τους και των σπιτιών τους.
Πάντα ύψωναν το γιορτάσι της Αγίας τους, ως κορυφαίο στην περιοχή της Παλικής, στο οποίο συνάζονταν πλήθος από πιστούς από όλα τα γύρω χωριά. Εν έτει 1799, έλαχε εφημέριος της Αγίας Παρασκευής, να είναι ένας σεβάσμιος ιερέας, ο παπα-Ιωάννης Μονόπολης, που με περίσσια έγνοια μεριμνούσε για ότι καλύτερο, για να «πάει» το γιορτάσι της Αγίας.
Του άρεσε κατά την εορταστική εκκλησιαστική τελετή να ψάλλει ύμνους μαζί με τους ψαλτάδες μπροστά στον θρόνο της Αγίας και να νιώθουν οι άνθρωποι πως, Αυτή χαίρεται και ευλογεί.
Εκείνα τα χρόνια όμως –δύσκολα και σκληρά– δεν ήταν εύκολη η τυπωμένη γραφή και τα αντίγραφά της. Έτσι, πήρε μπακαλόχαρτο στοιβαχτό, όπου ομοίαζε με χαρτί παλιάς φυλλάδας, και έγραψε την ακολουθία της Αγίας και τους δοξαστικούς της ύμνους, για να την δώσει στους ιεροψάλτες, όπου ομπροστά στην εικόνα του θρόνου θα υμνούσαν την Αγία.
Ο Χρόνος όμως, που όλο και σπρώχνει τα πράγματα σε αλλοίωση μορφής και φθοράς, πήρε μαζί του και τα μικρά φυλλάδια που είχε κάνει ο παπα-Γιάννης Μονόπολης. Σώθηκε μόνο η μικρο-φυλλάδα του ιερέα, γραμμένη στα 1799 με τα χέρια του, οδηγημένη με δύναμη, από πίστη Θεού και της Αγίας Χάρη.
Φίλε αναγνώστη, στάσου και διάβασε έστω και με προσπάθεια ένα κομμάτι απ’ το χειρόγραφο και η Μεγαλομάρτυς Αγία Παρασκευή, προστάτιδα των Μονοπολάτων να σου δίνει κάθε ευχή και καλό πάνω στην πιθυμιά σου.
